Wat jij voelt, begon misschien niet bij jou.

Soms gedragen we ons op een manier die we zelf niet goed kunnen verklaren. Angst, onrust, vermijding… en we vragen ons af: waaróm voel ik dit zo sterk?

Een artikel van de BBC beschreef een bijzonder onderzoek: muizen werden getraind om bang te zijn voor de geur van kersenbloesem, doordat ze steeds kleine stroomstootjes toegediend kregen op het moment van het ruiken van deze bloesem. Hun "kinderen én kleinkinderen" bleken diezelfde geur te vermijden — zonder dat ze er ooit eerder aan blootgesteld waren. Onderzoekers ontdekten dat het trauma letterlijk sporen naliet in het DNA van het sperma, en dat dit invloed had op de hersenen en het gedrag van de volgende generaties.

Ik deel dit niet om iets te bewijzen. Maar omdat het herkenbaar is.

In familieopstellingen wordt zichtbaar hoe gevoelens, angsten of patronen soms niet bij de persoon zelf ontstaan, maar voortkomen uit een eerdere generatie.

Soms leef je onbewust het verhaal van een ouder, grootouder of iemand uit je familiesysteem. En zodra dat zichtbaar wordt, komt er ruimte. Ruimte voor jouw eigen verhaal. Voor zachtheid. En voor iets wat wél klopt van binnen.

Bron:“Fearful memories passed down to mouse descendants,” James Gallagher – BBC News👉 https://www.bbc.com/news/health-25156510 mensen die gevoelens of patronen met zich meedragen die niet van henzelf lijken te zijn. En vaak zijn ze dat ook niet.